به گزارش گروه سیاسی پایگاه خبری تحلیلی «عصر اترک»، محمدهادی حیدریان، کارشناس مسائل سیاسی در یادداشتی نوشت: چند دهه تلاش علمی محققان، دانشمندان و حمایت مسئولان کشور، موجب شد تا نخستین ماهواره کاملاً ایرانی به نام امید در تاریخ ۱۴ بهمن سال ۱۳۸۷، با موفقیت به فضا پرتاب شده و جمهوری اسلامی ایران رسماً در باشگاه کشورهای دارای توانایی ساخت و پرتاب ماهواره قرار گیرد.

قبل از انقلاب، اصلاً فنّاوری فضایی نداشتیم، یعنی به ما این فنّاوری را نمی‌دادند و در اختیار ما نبود، اما در حوزه فنّاوری هوایی این مشکل وجود نداشت و هنوز هم از تجهیزات هوایی قبل از انقلاب در حوزه نظامی و غیرنظامی استفاده می‌کنیم و بخشی از فنّاوری را نیز خودمان بومی کرده‌ایم. برخلاف فناوری هوایی، در فناوری فضایی قبل از انقلاب، صفر مطلق بودیم.

جمهوری اسلامی ایران در طول ۴۷ سال از زمان پیروزی انقلاب به‌رغم انبوه تحریم و فشارها، به حرکت خود در مسیر فناوری فضایی برای استفاده آن در بخش‌های مختلف به‌عنوان شاخصی در ادامه رشد و شکوفایی علمی در سطوح مختلف فناوری پیشرفته ادامه داده است.

ایران اسلامی بر اساس راهبُرد فضایی خود، به سمت این فناوری حرکت کرده است و توانسته به چرخه کامل در این فناوری دست یابد. 

امروزه علم فضا در زمینه‌های مختلف مانند ناوبری فضایی، بهینه‌سازی دستگاه‌ها و ایجاد زیر دستگاه‌های کوچک‌تر، سبک‌تر و کارآمدتر، ساخت موتورهای فضایی جدید، استفاده انرژی‌های نو در فضا و دفع پسماندهای فضایی پیشرفت قابل‌توجهی داشته است

فناوری هوافضا یکی از مهم‌ترین دانش‌ها در مسیر توسعه نظامی و غیرنظامی کشورها به شمار می‌رود. دانشی که توانست تأثیری عمیق بر اقتصاد و فرهنگ جهانی بگذارد و با دستاوردهای دانشمندان این بخش، جامعه بین‌الملل را با تحولی گسترده روبرو سازد.

در مجموع ماهواره‌ها در فضا چشم بشر خواهند بود که می‌توانند در بهبود حکمرانی مدرن و افزایش سطح کیفیت زندگی و رفاه بشر نقش کلیدی و زیرساختی ایفا کنند و صنعت فضایی به‌عنوان یکی از پیشران‌های راهبردی اقتصاد دانش‌بنیان، نقشی کلیدی در اقتدار ملی، توسعه فناوری‌های پیشرفته، ایجاد اشتغال تخصصی و حضور مؤثر در زنجیره ارزش جهانی ایفا می‌کند.

ایران باوجود تحریم‌ها، امروز و بعد از انقلاب اسلامی جهش خیره‌کننده در دستیابی به فناوری فضایی داشته و در میان کشورهای منطقه در سطح بالایی قرار دارد و با اتکا به منابع انسانی متخصص و تکیه بر دانش بومی، موفق شده است، زنجیره کاملی از طراحی، ساخت و پرتاب ماهواره را در اختیار داشته باشد؛ چرخه‌ای که پیش‌ازاین تنها در اختیار حدود ۱۰ کشور جهان بود. فناوری فضایی امروزه کاربردهای گسترده‌ای در مدیریت رخدادهای طبیعی، مقابله با چالش‌های زیست‌محیطی و ابعاد مختلف زندگی مدرن دارد و سرمایه‌گذاری در این حوزه، چه در کوتاه‌مدت و چه در بلندمدت، سودآوری قابل‌توجهی برای کشورها به همراه دارد؛ موضوعی که باعث شده حتی کشورهای درحال‌توسعه نیز باهدف تقویت اقتصاد و مدیریت کلان، به‌صورت جدی وارد عرصه فضا شوند.