به گزارش گروه سیاسی پایگاه خبری تحلیلی «عصر اترک»، محمدهادی حیدریان در یادداشتی نوشت: بررسی تاریخ به‌منظور عبرت‌گیری و شناخت بهتر، می‌تواند به رشد و تعالی هر تمدنی از جمله تمدن برخاسته از انقلاب اسلامی بیانجامد.

 شناخت و فهم درست تاریخ به جوامع بشری کمک می‌کند تا آینده خود را بهتر رقم زده و از اشتباهات نسل‌های گذشته پرهیز کنند.

 تبعات حضور جریان و عناصر غرب‌گرا و بی‌توجه به تفکر انقلابی و ظرفیت‌های درونی، صرفاً به آرزوی همکاری با آمریکا و غرب خلاصه نمی‌شود، بلکه سبب ناکارآمدی در حل مشکلات کشور و معطل ماندن ظرفیت‌های عظیم ملی می‌گردد.

 دراین‌خصوص دو نگاه کلان به رونق و پیشرفت اقتصادی وجود دارد:

 نگاه معطوف به ظرفیت‌های درون کشور: در این نگاه اعتماد به مردم و به میدان آوردن توانایی‌های آنان مسئله مهم و رمز شکست توطئه‌های دشمنان است و می‌گوید که ما پیشرفت اقتصاد را باید از ظرفیت‌های درون کشور و مردم تأمین کنیم.

 چشم به بیرون دوختن و کمک‌گرفتن از بیگانگان: در این نگاه، کشور و ظرفیت‌های عظیم آن معطل روابط خارجی با قدرت‌های غربی است و اعتقاد دارد پیشرفت اقتصاد با استفاده از کمک بیرون از مرزها است.

 جمع‌بندی و نتیجه‌گیری: امروز شرایط کشور با بررسی تاریخی و عبرت‌آموزی به ما نشان داده که نگاه دوم یک نگاه کاملاً غلط و عقیم و بی‌فایده است و نگاه معطوف به ظرفیت‌های درونی عامل پیشرفت پایدار انقلاب اسلامی بوده است.

 همین تحریم‌هایی که امروز علیه ملت ایران اعمال می‌شود، دلیل محکم و متقنی است بر غلط‌بودن نگاه دوم؛ بدین معنا که اگر به امید قدرت‌های بیگانه و خارجی نشستیم تا آنها بیایند و اقتصاد ما را رونق بدهند و با زیر بار آن‌ها رفتن، اقتصاد را رونق بدهیم، باید بدانیم آنها به حد کم قائل نیستند و غفلت از شعارها و جریان انقلابی که نگاه به ظرفیت‌های درونی را دنبال می‌کند، تبعات خسارت باری را به همراه خواهد داشت.

تجربه‌های تاریخی و شرایط کنونی کشور به‌روشنی نشان می‌دهد که اتکا به توانمندی‌های داخلی و باور به نیروی مردم، بنیاد پیشرفت واقعی و پایدار است.

درحالی‌که برخی با امید به حمایت‌ها و منابع خارجی چشم‌انداز اقتصادی خود را تنظیم می‌کنند، تاریخ با صراحت نشان داده است که این راه نه‌تنها نتیجه‌بخش نیست، بلکه ضربه‌های جبران‌ناپذیری به استقلال و خودکفایی کشور وارد می‌کند.

تحریم‌های اقتصادی که در سال‌های اخیر علیه ایران اعمال شده‌اند، بهترین نمونه عینی برای اثبات ناکارآمدی و آسیب‌زا بودن تکیه بر منابع و حمایت‌های بیرونی به شمار می‌روند. این تحریم‌ها باعث شده‌اند که کشور بیش از پیش به ظرفیت‌های داخلی خود توجه کند و با اتکا به خلاقیت، نبوغ و انگیزه مردم، گام‌های مستحکمی در جهت توسعه بگذارد.